آنقدر ادامه پيدا كرد تا آنكه ( به دشوارى ) جان داد ، لعنت خدا بر او باد ! ( 1 ) 8 - و به همين سند قاسم بن اصبغ بن نباته روايت كرده است كه مردى از قبيلهء بنى دارم با صورتى تيره نزد ما آمد ، او از جمله كسانى بود كه در قتل حسين عليه السّلام دست داشت كه قبلا سفيد و زيبا بود ، ( از ديدن او يكّه خوردم و ) به او گفتم : نزديك بود تو را نشناسم ! زيرا رنگ چهرهء تو با سابق بسيار فرق كرده است . گفت : يكى از اصحاب حسين عليه السّلام را كشته و سر او را با خود به همراه آورده‌ام رخسارهء او سفيد و در پيشانى او اثر سجده آشكار بود . راوى مىگويد : اين مرد هنگامى كه شاد و خوشحال مىتاخت ، سر آن شهيد را به گونه‌اى از سينهء اسب خود آويخته بود كه مرتّب ، زانوان اسب با آن برخورد مىكرد ! به پدرم گفتم : كاش سر را كمى بالاتر مىآويخت ! مگر نمىبينى كه دستان اسب با آن